แนวทางการจัดค่ายคุณธรรมสำหรับเยาวชนคนรุ่นใหม่จังหวัดศรีสะเกษ โดยพุทธสันติวิธี

Name: พระสน ธมฺมิโก (พรมประวัติ)

keyword: การจัดค่ายคุณธรรม

; หลักพุทธสันติ

; สังคมยุคดิจิทัล

Abstract: งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ ได้แก่ (1) เพื่อศึกษาวิเคราะห์สภาพปัญหาการจัดค่ายคุณธรรมสำหรับเด็กเยาวชนจังหวัดศรีสะเกษ โดยหลักพุทธสันติวิธี (2) เพื่อศึกษาวิเคราะห์บริบทการจัดค่ายคุณธรรมสำหรับเด็กเยาวชนจังหวัดศรีสะเกษ (3) เพื่อศึกษาแนวคิด ทฤษฎีทางการจัดค่ายค่ายคุณธรรมสำหรับเยาวชนคนรุ่นใหม่ โดยหลักพุทธสันติวิธี (4) เพื่อศึกษาวิเคราะห์แนวทางการจัดค่ายค่ายคุณธรรมสำหรับเยาวชนคนรุ่นใหม่ โดยหลักพุทธสันติวิธี (5) เพื่อนำเสนอแนวทางการจัดค่ายคุณธรรมสำหรับเยาวชนคนรุ่นใหม่ในจังหวัดศรีสะเกษโดยพุทธสันติวิธีให้มีความเหมาะสมยิ่งขึ้น ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ (Documentary research) แบบภาคสนาม โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ (1) กลุ่มผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านในการจัดค่ายอบรมคุณธรรม (2) กลุ่มนักออกแบบกระบวนการเรียนรู้ในการอบรมค่ายคุณธรรม (3) กลุ่มข้าราชการครูที่สังกัดโรงเรียนในเขตพื้นที่จังหวัดศรีสะเกษ (4) กลุ่มเยาวชนคนรุ่นใหม่ในพื้นที่จังหวัดศรีสะเกษ รวมจำนวน 20 รูป/คน ผลการวิจัยพบว่า (1) การจัดค่ายคุณธรรมสำหรับเยาวชนในจังหวัดศรีสะเกษประสบปัญหาหลายด้าน ได้แก่ พระวิทยากรขาดทักษะการสื่อสาร ขาดอุดมการณ์และการประสานงาน เนื้อหาค่ายล้าสมัย ไม่สอดคล้องบริบทปัจจุบัน ขาดกิจกรรมที่ดึงดูด ไม่มีแผนและการประเมินผลที่ชัดเจน เยาวชนขาดแรงจูงใจ หันไปสนใจโซเชียลและบริโภคนิยม มองว่าศาสนาไม่เกี่ยวข้องกับตนเอง อีกทั้งสังคมยุคดิจิทัลเปลี่ยนแปลงรวดเร็ว ส่งผลให้รูปแบบค่ายเดิมไม่ตอบโจทย์และไม่สามารถดึงดูดเยาวชนยุคใหม่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ (2) บริบทของเยาวชนคนรุ่นใหม่จังหวัดศรีสะเกษในการจัดค่ายคุณธรรม จากการศึกษาพบว่า พระสอนศีลธรรมมีบทบาทในระดับดีมาก โดยมีประเด็นสำคัญที่ควรพิจารณา ได้แก่ การเป็นแบบอย่างที่ดี ซึ่งพระสงฆ์ส่วนใหญ่สามารถปฏิบัติตนได้เหมาะสม แต่ยังมีบางรายที่มีพฤติกรรมไม่สอดคล้องกับบทบาทของตน ด้านการสั่งสอน แม้พระมีความรู้ทางธรรม แต่ยังขาดเทคนิคการถ่ายทอดที่เหมาะสมกับเยาวชน การเตือนสติมักเกิดขึ้นภายหลังปัญหา ควรปรับแนวทางไปสู่การป้องกันเชิงรุก การปลูกฝังคุณธรรมยังขาดความร่วมมือกับครูและผู้ปกครอง และการสร้างจิตสำนึกสาธารณะยังไม่มีการจัดกิจกรรมจิตอาสาอย่างเป็นระบบเพื่อส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคมส่วนล่างของฟอร์ม (3) แนวคิดและทฤษฎีการจัดค่ายคุณธรรมสำหรับเยาวชนคนรุ่นใหม่โดยใช้หลักพุทธสันติวิธี ประกอบด้วยแนวทางสำคัญหลายประการ ได้แก่ ทฤษฎีการฝึกอบรมที่เน้นพัฒนาความรู้ ทักษะ และทัศนคติผ่านการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม แนวคิดความทันสมัยที่ส่งเสริมความรับผิดชอบและการปรับตัวต่อโลกยุคใหม่ การเรียนรู้แบบ Active Learning ที่ให้ผู้เรียนมีบทบาท ลงมือทำและคิดวิเคราะห์ การออกแบบกิจกรรมที่เหมาะกับลักษณะการเรียนรู้ของเยาวชน Gen Z ซึ่งชอบความรวดเร็วและท้าทาย แนวคิด Bloom’s Revised Taxonomy ที่เน้นการคิดขั้นสูง และบทบาทของวิทยากรที่ถ่ายทอดทั้งความรู้และคุณธรรมด้วยหลักพุทธสันติวิธี (4) แนวทางการจัดค่ายคุณธรรมสำหรับเยาวชนคนรุ่นใหม่ในจังหวัดศรีสะเกษ โดยยึดหลักพุทธสันติวิธี ใช้โมเดล “การจัดค่ายคุณธรรมสำหรับเยาวชนคนรุ่นใหม่โดยพุทธสันติวิธี” โมเดลนี้มุ่งพัฒนาเยาวชนด้วยหลัก อริยสัจ 4 และ ไตรสิกขา ผ่านองค์ประกอบหลัก 3 ด้าน (วิทยากร ความรู้ ทักษะ) และองค์ประกอบย่อย 4 ด้าน โดยเน้นการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ การมีส่วนร่วม และกิจกรรมที่สอดคล้องกับบริบทชีวิตจริง อบรมตามขั้นตอนต้นน้ำ กลางน้ำ ปลายน้ำ เพื่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงเชิงพฤติกรรมและจิตสำนึกอย่างยั่งยืน ค่ายคุณธรรมแบ่งเป็น 4 รูปแบบ คือ กายภาพ พฤติภาพ จิตภาพ และปัญญาภาพ เพื่อพัฒนาร่างกาย พฤติกรรม อารมณ์ และปัญญา โดยนำหลักธรรมมาประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิตอย่างสันติสุขทั้งในตนเอง ครอบครัว และสังคม

Abstract: The study consisted of the following five objectives: 1) to study and analyze the current issues in organizing moral camps for youth in Sisaket Province based on Buddhist peaceful means; 2) to examine the context of organizing moral camps for youth in Sisaket Province; 3) to explore concepts and theories related to organizing moral camps for the younger generation based on Buddhist peaceful means; 4) to analyze practical guidelines for organizing moral camps for the younger generation based on Buddhist peaceful means; and 5) to propose appropriate and improved guidelines for organizing moral camps for the younger generation in Sisaket Province through Buddhist peaceful means. The study employed a qualitative research method, including documentary research and fieldwork through in-depth interviews. Key informants include: 1) experts in organizing moral camps; 2) learning process designers for moral training camps, 3) government schoolteachers in Sisaket Province; and 4) younger generation representatives in Sisaket Province, totaling 20 monks and laypersons. The research findings revealed that : 1) The organization of moral camps for the younger generation in Sisaket Province is confronted with multiple problems. These include a lack of communication skills, a lack of ideological commitment, and inadequate coordination among monk instructors. The camp content is often outdated and fails to reflect the current context, while the activities lack engagement and creativity. Furthermore, the programs generally lack systematic planning and clear evaluation frameworks. Youth participants frequently exhibit low motivation, influenced by the appeal of social media and consumerist values, and increasingly perceive religion as disconnected from their personal lives. The rapid changes in the digital age has further diminished the relevance and effectiveness of traditional camp models in meaningfully engaging the younger generation. 2) The contextual study of the younger generation in Sisaket Province regarding moral camp organization reveals that moral teaching monks play a highly significant role. A key aspect highlighted is their function as moral exemplars; while the majority of monks demonstrate appropriate conduct, a few exhibit behaviors inconsistent with their religious roles. In terms of instruction, although they possess Dhamma knowledge, they often lack effective pedagogical techniques suitable for engaging younger generation. Moral guidance is typically reactive, occurring after problems arise, indicating the need for a shift toward proactive prevention strategies. Furthermore, the moral cultivation process suffers from insufficient collaboration with teachers and parents. Additionally, there is a lack of systematic volunteer-based activities to foster social responsibility and public-mindedness among the younger generation. 3) The conceptual and theoretical framework for organizing moral camps for the younger generation based on Buddhist peaceful means encompasses several key components. These include training theories that emphasize the development of knowledge, skills, and attitudes through participatory learning; modern educational perspectives that promote responsibility and adaptability in a rapidly changing world; and active learning approaches that engage learners through hands-on activities and critical thinking. The design of camp activities is tailored to the learning preferences of Generation Z, who prefer speed and challenges. Additionally, Bloom’s Revised Taxonomy is employed to encourage higher-order thinking, and instructors play a vital role in conveying both knowledge and moral values grounded in Buddhist peaceful principles. 4) The proposed guidelines for organizing moral camps in Sisaket Province through Buddhist peaceful means, titled the “Organizing Moral Camps for the Younger by Buddhist Peaceful Means,” aims to cultivate the development of younger generation through the Four Noble Truths (Ariyasacca) and the Threefold Training (sīla, samādhi, paññā). The model consists of three core components (instructors, knowledge, and skills) and four supplementary elements. These elements emphasize experiential learning, active participation, and real-life contextual relevance. The training follows a structured sequence: initial, intermediate, and final phases, to foster sustainable behavioral and attitudinal transformation. The moral camp is categorized into four dimensions: physical, behavioral, emotional, and intellectual, aiming to holistically develop body, behavior, mind, and wisdom. Dhamma principles are integrated to guide learners toward peaceful living within themselves, their families, and society.

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. หอสมุดกลาง

Address: พระนครศรีอยุธยา

Email: library@mcu.ac.th

Name: พระปราโมทย์ วาทโกวิโท

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Name: สมบัติ วงศ์กำแหง

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Created: 2568

Modified: 2568-09-16

Issued: 2568-09-16

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

tha

DegreeName: พุทธศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: สาขาวิชาสันติศึกษา

Grantor: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

©copyrights มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	พระสน ธมฺมิโก (พรมประวัติ).pdf	9.51 MB	2	2025-11-30 11:19:54

ใช้เวลา

0.025787 วินาที