แจ้งเอกสารไม่ครบถ้วน, ไม่ตรงกับชื่อเรื่อง หรือมีข้อผิดพลาดเกี่ยวกับเอกสาร ติดต่อที่นี่ ==>
หากไม่มีอีเมลผู้รับให้กรอก thailis-noc@uni.net.th
หากไม่มีอีเมลผู้รับให้กรอก thailis-noc@uni.net.th
ละเมียด ไทยแท้. การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง วัฒนธรรมมอญที่บางลำภูของโรงเรียนวัดบางลำภู ตำบลบางครก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี โดยกระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม. Master's Degree(Educational Administration). มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี. สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ. : Phetchaburi Rajabhat University, 2560.
การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง วัฒนธรรมมอญที่บางลำภูของโรงเรียนวัดบางลำภู ตำบลบางครก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี โดยกระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม
The development of a local carriculum on man culture in bangiampha of watbangiamphu school, bangkrok subdistiict, banlam district, phetchaburi province by using participatory action research process
Name: ละเมียด ไทยแท้
keyword:
การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น
ThaSH:
วัฒนธรรมมอญ
Classification :.DDC: 390
ThaSH:
ความเป็นอยู่และประเพณี
ThaSH:
การอนุรักษ์วัฒนธรรม
ThaSH:
ศาสนากับวัฒนธรรม
Abstract:
ประชากรโดยส่วนใหญ่ที่อาศัยอยู่ในชุมชนบ้านบางลำภู จังหวัดเพชรบุรี ยึดถือวัฒนธรรมมอญเป็นวัฒนธรรมหลักในการดำเนินชีวิต และเป็นวัฒนธรรมที่สร้างเอกลักษณ์อันโดดเด่นให้แก่คนในพื้นที่จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่เด็กและเยาวชนรุ่นหลัง จะต้องเรียนรู้และสืบทอดวัฒนธรรมของบรรพบุรุษให้คงอยู่ตลอดไป งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) องค์ความรู้ท้องถิ่น เรื่อง วัฒนธรรมมอญที่บางลำภู และ 2) ผลการพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง วัฒนธรรมมอญที่บางลำภู ของโรงเรียนวัดบางลำภู ตำบลบางครก อำเภอบา้นแหลม จังหวัดเพชรบุรี ด้วยกระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 1 คน ครูจำนวน 2 คน นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 - 6 จำนวน 21 คน ผู้นำชุมชนจำนวน 4 คน คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานจำนวน 3 คน ผู้ปกครองนักเรียนจำนวน 21 คน รวมทั้งสิ้นจำนวน 52 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ แบบสอบถาม และแบบทดสอบ สถิติที่ใช้ในการวิจัยเชิงปริมาณ คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1. องค์ความรู้ท้องถิ่น เรื่อง วัฒนธรรมมอญที่บางลำภูประกอบด้วยเรื่องที่สำคัญทั้งหมด 7 เรื่อง ได้แก่ 1) ประวัติของชุมชนมอญที่บางลำภู ซึ่งเดิมเป็นชาวพม่าที่อพยพเข้ามาโดยผ่านเส้นทางจังหวัดกาญจนบุรี ตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา 2) โบราณสถานและโบราณวัตถุที่สำคัญของชุมชน คือ วัดบางลำภู และหลวงพ่อบุญฤทธิ์ (ขนมต้ม) ซึ่งเป็นพระพุทธรูปสมัยนครศรีธรรมราชรุ่งเรืองที่ชาวมอญนำเข้ามาในระหว่างการอพยพ 3) ภาษามอญ ชาวมอญในบางลำภูยังมีการสืบทอดภาษามอญทั้งภาษาพูด และอักษรมอญ ซึ่งประกอบด้วยพยัญชนะ 35 ตัว และสระ 12 ตัว 4) ประเพณีของชุมชนมอญที่บางลำภู เช่น ประเพณีวันสงกรานต์ 5) การแต่งกายของชาวมอญ คือ ผู้ชายสวมเกลิดหรือผ้านุ่ง สวมเสื้อคอกลมผ่าอกตลอด แขนกระบอก ส่วนผู้หญิงสวมหนิ่นคล้ายผ้านุ่งของผู้ชาย แต่ ลายผ้าของผหู้ญิงมีความละเอียดมากกว่า สวมเสื้อด้านในคอกลม แขนกุดตัวสั้นแค่เอว สีสด สวมทับด้วยเสื้อแขน ยาวทรงกระบอกที่ทำจากผ้าลูกไม้เนื้อบางสีอ่อน 6) อาหารมอญที่ชาวบางลำภูนิยมมี 4 อย่าง คือ (1) แกงกระเจี๊ยบเขียว (2) แกงเลียง (3) แกงกล้วยดิบ และ (4) ขนมกาละแมมอญ และ 7) ความเชื่อของชุมชนมอญ มี 7 เรื่อง คือ (1) การเกิด (2) เตาไฟ (3) การโกนผมไฟ (4) การโกนผมเปีย (5) การค้างคืนบ้านชุมชนมอญ (6) หีบผ้าผี และ (7) ศาลเพียงตา 2. การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นเรื่อง วัฒนธรรมมอญที่บางลำภู ประกอบด้วยได้โครงสร้างหลักสูตรสาระท้องถิ่น จำนวน 20 ชั่วโมง ซึ่งประกอบด้วย 3 หน่วยการเรียนรู้ได้แก่ 1) ประวัติและความเป็นมาของวัฒนธรรมมอญที่บางลำภู 2) คุณค่าวัฒนธรรมมอญที่บางลำภู และ 3) การปฏิบัติตนตามวัฒนธรรมมอญที่บางลำภู และผลของการทดลองใช้หลักสูตร แสดงให้เห็นว่านักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน คิดเป็นร้อยละ 20.36 ผลจากการประเมินหลักสูตรแสดงให้เห็นว่าหลักสูตรมีความสอดคล้องกับ สภาพแวดล้อมและบริบทของทั้งโรงเรียน และท้องถิ่น เหมาะสมอย่างยิ่งต่อการทำให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้ไปพร้อมๆ กับการมีความรัก หวงแหน และภาคภูมิใจในภูมิปัญญาท้องถิ่น ข้อค้นพบจากการวิจัย คือ หลักสูตรท้องถิ่นที่เกิดจากการนำเอาวัฒนธรรมมาเป็นส่วนหนึ่งของ สาระวิชาจะทำให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้พร้อมกับมีความตระหนักในการรักษาวัฒนธรรมอันดีงามของบรรพบุรุษ
Mon culture is the culture of the local people in Banbanglamphu in Phetchaburi province. The children in Banbanglamphu community need to learn about the Mon culture to continue their ancestral culture and traditions. The objectives of the present research were: 1) to investigate local knowledge about Mon culture in Banglamphu; and 2) to assess the results of local curriculum development covering Mon culture in Banglamphu at Watbanlamphu School, Bangkrok subdistrict, Banlam district, Phetchaburi province, by using participatory action research. The research sample involved 52 people, comprising: 1 head of an educational institution, 2 teachers, 21 Prathom year 36 students, 4 community leaders, 3 basic education commissioners, and 21 parents. The instruments in this research were an interview, a survey, and a test. Statistical analysis was performed based on the percentage, average, and standard deviation, together with content analysis. The key research results were as follows: 1. Local knowledge about Mon culture in Banglamphu mainly covered 7 topics: 1) history of the Mon community in Banglamphu, such as how they used to live in Myanmar and migrated throughout Kanchanaburi province since the Ayutthaya period; 2) archeological sites and antiquities, such as Banglamphu temple and Boonyarit (Kanomtom), a Buddha image created during the Nakornsritamarat period that the Mon people brought with them when they migrated from Myanmar; 3) Mon language, in terms of both the spoken and written language, which consists of 35 consonants and 12 vowels; 4) Mon traditions in Banglamphu, such as the Sonkran festival; 5) Mon dress, such as men wearing the Klerd or a brocade worn over the trunks and T-shirt, while women wear Nin, which is like the mens brocade and is worn over the trunks but the design is more delicate, and a T-shirt, which is sleeveless and colorful inside, covered by long sleeve shirt, which is made of fine light color fabrics; 6) Mon food, which is still popular in Banglamphu, including (1) Thai curry with okra, (2) Kang Liang (Thai spicy mixed vegetable soup), (3) Thai curry with raw banana, and (4) Mon caramel; 7) seven Mon beliefs, such as (1) birth, (2) fireplace, (3) shavinghair, present at birth, (4) shaving the pigtail, (5) staying overnight in Mon village at Banglamphoo, (6) the ghost trunk, and (7) the Joss house. 2. Local curriculum development for Mon culture in Banglamphu consisted of a 20 hour local study program, with 3 learning units: 1) the history of Mon culture in Banglamphu; 2) the value of Mon culture in Banglumphu; and 3) how to behave alongside Mon culture in Banglumphu. The results revealed that students had a higher study achievement after using this curriculum with a 20.36% improvement in grades. The result of the curriculum evaluation revealed that the curriculum related to the environment, the school context, and the local context was appropriate to students. Students learned, cherished, and had increased pride in their local culture. The key findings from this research revealed that students who learned about Mon culture realized the importance of inheriting their ancestral culture, so the head of the educational institution and teachers should be encouraged to continue to teach local culture to the students.
มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี. สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ
Address:
เพชรบุรี
Email:
peerawat.phe@mail.pbru.ac.th
Name: กาญจนา บุญส่ง
Role:
อาจารย์ที่ปรึกษา
Created:
2560
Modified:
2561-10-29
Issued:
2561-10-29
วิทยานิพนธ์/Thesis
application/pdf
CallNumber:
วพ 390.09593 ล184ก
tha
Spatial:
เพชรบุรี
DegreeName: Master of Education
Level: Master's Degree
Descipline: Educational Administration
Grantor: Phetchaburi Rajabhat University
©copyrights มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี
RightsAccess:
ใช้เวลา
0.071103 วินาที
ละเมียด ไทยแท้
| Title | Contributor | Type |
|---|---|---|
| การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง วัฒนธรรมมอญที่บางลำภูของโรงเรียนวัดบางลำภู ตำบลบางครก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี โดยกระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม
มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี ละเมียด ไทยแท้ | กาญจนา บุญส่ง | วิทยานิพนธ์/Thesis |
กาญจนา บุญส่ง