Abstract:
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงเปรียบเทียบ ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง เพื่อศึกษาความแตกต่างของพัฒนาการของเด็กในกรุงเทพฯ กับ เด็กในภาคเหนือตอนบน และทราบถึงปัจจัยที่ส่งผลต่อพัฒนาการของเด็กในกรุงเทพฯ กับ เด็กในภาคเหนือตอนบน เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างเด็กทั้งหมด 260 คน แยกเป็นเด็กในกรุงเทพฯ 130 คน ในลำพูน 130 คน โดยใช้ แบบคัดกรอง หมายถึง แบบคัดกรองพัฒนาการเด็ก อายุแรกเกิด 5 ปี ฉบับกรมสุขภาพจิต (70 ข้อ) ของสถาบันพัฒนาการเด็กราชนครินทร์ กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข (Thai Development Skill Inventory for Children From Birth to Five Year : TDSI) และแบบแบบสอบถามซึ่งประกอบด้วย ข้อมูล 1)ด้านตัวเด็ก 2)ด้านครอบครัว 3)ด้านบิดา มารดา หรือผู้เลี้ยงดูเด็ก ในการให้ผู้ปกครองเด็กตอบ โดยใช้การทดสอบการแจกแจงแบบ Hypergeomatric Distribution ด้วย Exact test ในการทดสอบความแตกต่างของข้อมูลทั่วไป และเปรียบเทียบความแตกต่างของพัฒนาการเด็กของทั้งสองที่ และตรวจสอบปัจจัยที่มีผลต่อพัฒนาการเด็กด้านต่างๆด้วยสถิติ Fishers Exact Test และ Chi-Square ผลการศึกษาพบว่าพบว่าไม่มีความแตกต่างของพัฒนาการ ทั้ง 5 ด้าน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพัฒนาการของเด็กด้านต่างๆ ได้แก่ พัฒนาการด้านการใช้กล้ามเนื้อมัดเล็กและสติปัญญา (FM) ในกรุงเทพฯ พบว่ามีปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กันคือ บุคคลที่เด็กอาศัยอยู่ด้วย เด็กที่อาศัยอยู่กับทั้งบิดาและมารดา มีพัฒนาการที่สมวัยมากกว่าเด็กที่อาศัยอยู่กับบิดาคนเดียว มารดาคนเดียว ญาติ หรืออื่นๆ (p
Abstract:
This research is Comparative Studies research. The objective is to study the difference between child development, ages 3-5 Years in Bangkok and North Regions and related factors of child development. Data were collected from 260 children,130 children from Bangkok and 130 children from Lamphun, aged 3-5 years using TDSI (Thai developmental skills inventory) and questionnaires. The descriptive statistics used are Hypergeomatric Distribution, Chi-square and Fishers Exact Test This study showed no differences in child development between both regions. For Fine motor development, in Bangkok factors influencing child development are children who living with both parents and parents marital status (p