การศึกษาวิธีการแก้ปัญหาความรุนแรงของเยาวชนด้วยมรรค ๘ : กรณีศึกษาโรงเรียนบ้านหนองกุงโนนทัน อำเภอหนองสองห้อง จังหวัดขอนแก่น

Name: นางกาญจนา เฮเซอ

keyword: ความรุนแรงของเยาวชนด้วยมรรค ๘

Abstract: บทคัดย่อ วิทยานิพนธ์นี้ มีวัตถุประสงค์ในการศึกษา ๓ ประการ คือ เพื่อศึกษาสภาพปัญหาความรุนแรงของเยาวชนในสังคมไทย เพื่อศึกษาปัญหาและผลกระทบจากปัญหาความรุนแรงของเยาวชนโรงเรียนบ้านหนองกุงโนนทัน อำเภอหนองสองห้อง จังหวัดขอนแก่น และเพื่อศึกษาวิธีการแก้ปัญหาความรุนแรงของเยาวชนด้วยมรรค ๘ ในการศึกษาครั้งนี้ เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพและมีการสัมภาษณ์กลุ่มเป้าหมายนำผลการสัมภาษณ์มาวิเคราะห์ด้วยวิธีพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า เยาวชนเป็นบุคคลที่มีอายุไม่เกิน ๑๘ ปี ซึ่งเป็นผู้ที่มีความสำคัญต่อครอบครัว ต่อชุมชนและต่อประเทศชาติมาก และเยาวชนในปัจจุบัน มีพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปในลักษณะเป็นความรุนแรง หรือเป็นพฤติกรรมที่ไม่พึ่งประสงค์มากขึ้น เช่นความก้าวร้าว หาเรื่องชกต่อย หนีโรงเรียน กล่าววาจาหยาบคาย ไม่ชอบทำงานที่ได้รับมอบหมาย ผลการเรียนต่ำ มีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควรและติดยาเสพติดเป็นต้น นอกจากนี้ยังเป็นเด็กที่เศร้าซึม หมกมุ่น หงุดหงิดง่าย มีความขัดแย้งในใจ ไม่มีความมั่นใจในตัวเอง ไม่กล้าทำอะไรเพราะกลัวผิดเป็นต้น ซึ่งล้วนแต่เป็นปัญหาความรุนแรงในสังคมไทยปัจจุบัน ปัญหาและผลกระทบจากปัญหาความรุนแรงของเยาวชน โรงเรียนบ้านหนองกุงโนนทัน แยกออกเป็น ๒ ส่วนคือส่วนที่เป็นปัญหาได้แก่ การขาดวินัย ไม่มีความรับผิดชอบ ไม่ซื่อสัตย์ ไม่ตรงต่อเวลา ไม่สามารถพึ่งตนเองได้ ไม่อดทน ไม่ขยันหมั่นเพียง ไม่ใฝ่รู้ใฝ่ศึกษา ไม่รู้จักบาปบุญ ชอบใช้ความรุนแรงเป็นต้น และส่วนที่เป็นผลกระทบได้แก่เพิ่มรายจ่ายในครอบครัว วงศ์ตระกูลเสียหาย คนในชุมชนขาดความสงบสุข คุณภาพของการเรียนตกต่ำ การแก้ปัญหาความรุนแรงของเยาวชนด้วยมรรค ๘ นั้น เริ่มด้วยด้วยวิธีการเรียกว่าการสร้างความเห็นที่ถูกต้องคือมีความเห็นว่าการได้เกิดเป็นคนเป็นสิ่งยากยิ่ง เป็นความโชคดีที่ได้เรียนหนังสือ การเรียนต้องมาก่อนการเล่น สร้างความคิดที่ถูกต้องคือเป็นคนคิดแบบมีไตร่ตรองหรือเป็นคนมองโลกในแง่ดี การสื่อสารที่ดีงามคือไม่พูดคำที่ก่อความเข้าใจผิด พูดความจริงเสมอ ทำงานที่ถูกต้อง เสียสละในการทำกิจกรรมของโรงเรียน การทำหน้าที่อย่างซื่อตรง เป็นการทำหน้าที่ในฐานะผู้เรียนด้วยความไม่ลอกการบ้านและข้อสอบเพื่อนเป็นต้น การมีความเพียรที่ถูกต้องคือเพียรชนะความเกียจคร้านเช่นการไปเที่ยวเตร่ การไม่ทำงานบ้าน การไม่เข้าร่วมกิจกรรมในชั้นเรียนเป็นต้นการมีความรู้ตัวเสมอว่า เราเป็นลูกของพ่อแม่ เป็นนักเรียนต้องตั้งใจเรียน และการมีจิตใจมั่นคงไม่อ่อนไหวไปตามเพื่อนและสิ่งแวดล้อมรอบข้างที่ไม่ดี

Abstract: ABSTRACT The main objectives of this thesis are: to study a problematic issue of violence among a youth in Thai society, to study a problem and effect of violence among a youth at Ban Nongkungnontan School, Nong Song Hong District, Khonkaen Province, and to study a solution for violence among a youth with the Buddhist principle of the Noble Eightfold Path (atthavgika-magga). However, this thesis is conducted based on qualitative research methodology, documentary research, field work approaches, and critical analysis. The result of the study found that a youth was considered as very essential resource of the nation, but nowadays a youth tended to behave in improper characteristics such as being aggressive, having a quarrel among friends, inactive in studies, having sex during improper age, drug addiction, and so on. Moreover, some of them became hopeless, nervous, diffident, and fearful. All these were very programmatic issue in current Thai society. However, in this study found that a problem and an effect of violence of a youth in Ban Nongkungnontan School could be divided into two categories: the first referred to a problem which namely were; being discipline, lack of responsibility, dishonest, impunctuality, inactive in studies, lack of patience, unknowing of pubba (merit) and papa (demerit), being violent. The second was an effect of violence which were; increasing income of a family, losing flame, community lack of peacefulness, and failed in studies. Nevertheless, the solution of the violence with the Buddhist principle of the Noble Eightfold Path could be done in the following methods: firstly fostering a youth to have right understanding about life thus being born as a human was very difficult and those who had chance to study were the luckiest man. Learning must be placed as primary objective, not playing. Educating them to have right intention by guiding them to think with analytical reflection; while for the right speech was speaking only what was truth. Dedicating in doing community work in a school, being punctual, not copy other works and submit assignment on time was considered as right action in this context. While, being active in studies, participating class activities, being a good child, study hard, being confident, were right effort.

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. สำนักหอสมุดและเทคโนโลยีสารสนเทศ

Address: กรุงเทพมหานคร

Email: library@mcu.ac.th

Name: พระครูสุวิธานพัฒนบัณฑิต, ดร. พธ.บ.(ศาสนา), ศศ.ม.(ปรัชญา), Ph.D.

Role: อาจารย์ที่ปรึกษา

Name: ผศ.ดร.โสวิทย์ บำรุงภักดิ์, ป.ธ.๗, พธ.บ. (ปรัชญา), M.A.(Bud.), พธ.ด. (พระพุทธศาสนา)

Name: ดร.ประยูร แสงใส ป.ธ.๔,พ.ม., พธ.บ., M.A., (Ed.) P.G.DIP. In Journalism, Ph.D. (Education)

Issued: 2556-09-08

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

tha

DegreeName: พุทธศาสตรมหาบัณฑิต

Level: ปริญญาโท

Descipline: สาขาวิชาพระพุทธศาสนา

Grantor: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

©copyrights มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

ใช้เวลา

0.021326 วินาที