Determination of Barakol and Anthraquinone contents and hepatotoxicity evaluation of Senna Siamea extracts

การหาปริมาณบาราคอลและแอนทราควินโนและการประเมินความเป็นพิษต่อตับจากสารสกัดขี้เหล็ก

Name: Tanit Padumanonda

LCSH: Hepatotoxicology

LCSH: Liver Diseases -- chemically induced

LCSH: Senna Siamea

MeSH: Anthraquinones

Abstract: This study is to compare and evaluate barakol content and the toxicity in S. siamea leaf extracts (by closely copying the cooking process of Khi-lek curry) and purified barakol. The study also analyzed and compared barakol and anthraquinone contents in different parts of the plant (young leaves, mature leaves and young flowers). The TLC-densitometric method was developed and validated for the analysis of barakol in S. siamea extracts. The results indicated that 15 % ethanol was the optimum concentration to extract barakol from S. siamea and the barakol contents in young leaves, mature leaves and young flowers were 1.67, 0.78 and 1.44 % w/w of the dried sample, respectively. During the cooking process by boiling with water, barakol content was lost on the first boiling about 50 % w/w of total barakol content in fresh leaves. Marcs (boiled leaves) from the second boiling which is the actual part consumed as a Khi-lek curry, contained barakol content about 10 % w/w of total barakol. Determinations of total anthraquinones in terms of rhein in dried powder young leaves, mature leaves and young flowers were 1.31, 2.14, and 2.48 mg % fresh weight, respectively. The toxicity study was performed by treating barakol and various extracts containing barakol (filtrates and marcs) of S. siamea in two rat models (normal Sprague Dawley rats and SD rat with A-S-30D hepatomea cell transplantation [A-S- 30D rats]). Doses of barakol were assigned based on content of barakol in each extract of S. siamea young leaves which ranged from 5.54 mg/kg/day to 83.33mg/kg/day. According to the results of the clinical blood analysis, normal SD rats treated with barakol ranging from 81.66 to 83.33 mg/kg/day were significantly different in total bilirubin level from the controls (p < 0.01) whereas A-S-30D rats treated with barakol ranging from 24.81 to 83.33 mg/kg/day showed the same results. The level of total bilirubin in rats treated with the extracts from S. siamea leaves/powder (boiled two times with water) was not different from the control group in both rat models (p > 0.01).The increment in the total bilirubin level in serum was also in a dose-dependent manner with barakol content in the extracts. Barakol as a single compound showed an obvious result on the increment of total bilirubin level about 6 times compared to the controls.

Abstract: การศึกษานี้เป็นการประเมิน เปรียบเทียบปริมาณและศึกษาทางด้านพิษวิทยาของสารบารา คอลซึ่งสกัดจากใบอ่อนขี้เหล็กในรูปแบบต่างๆที่เลียนแบบขั้นตอนที่เตรียมแกงขี้เหล็กเพื่อใช้เป็น อาหาร และสารบาราคอลที่แยกได้จากใบขี้เหล็ก รวมทั้งยังได้ศึกษาเปรียบเทียบปริมาณบาราคอล และแอนทราควิโนนใน ใบอ่อน,ใบแก่ และดอกอ่อนขี้เหล็กอีกด้วย การศึกษาครั้งนี้ได้พัฒนาวิธี วิเคราะห์ปริมาณบาราคอลในสารสกัดขี้เหล็กโดยวิธี TLC-densitrometric method และพบว่า ethanol ที่มีความเข้มข้น 15% สามารถใช้สกัดบาราคอลให้ปริมาณสูงสุด โดยปริมาณของบารา คอลในใบอ่อน ใบแก่ และดอกอ่อน มีร้อยละ 1.67, 0.78, และ 1.44 ต่อน้ำหนักแห้งตามลำดับ จาก การศึกษาปริมาณบาราคอลในสารสกัดที่เลียนแบบกระบวนการแกงโดยการต้มขี้เหล็กสองครั้ง พบว่าการต้มครั้งแรกทำให้สูญปริมาณบาราคอลไปประมาณ 50 % กากที่เหลือจากการต้มครั้งที่ สองซึ่งเป็นส่วนจริงที่ใช้รับประทานมีบาราคอล ประมาณ 10 % ของบาราคอลที่มีอยู่ทั้งหมดในใบ สด ส่วนการวิเคราะห์ปริมาณแอนทราควิโนนในรูปของ เรอิน (rhein) ในใบอ่อน ใบแก่ และดอก อ่อน พบว่ามีปริมาณ 1.31, 2.14, และ 2.48 mg % ของน้ำหนักแห้งตามลำดับ การศึกษาพิษของของขี้เหล็กทำโดยทดสอบบาราคอลและสารสกัดจากขี้เหล็กที่มีบาราคอล อยู่ในหนูทดลอง 2 ประเภท คือหนู Sprague Dawley ปกติ (SD rats) และหนู Sprague Dawley ที่ผ่านการปลูกถ่ายเซลส์มะเร็งตับ (A-S-30D hepatoma cell transplanted rats, A-S- 30D rats) จากผลการวิเคราะห์ค่าคลินิกเคมีของเลือด ระดับของ total bilirubin ของ SD rats ที่ ได้รับบาราคอล 81.66-83.33 มก./กก./วัน มีค่า total bilirubin ต่างจากหนูกลุ่มควบคุมอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.01) ขณะที่ A-S-30D rats ที่ได้รับบาราคอลในช่วง 24.81-83.33 มก./ กก./วัน ให้ผลแบบเดียวกัน สารสกัดที่ได้จากกากใบและผงใบอ่อนขี้เหล็กที่ผ่านการต้ม 2 ครั้ง เมื่อ นำมาป้อนหนูทดลอง พบว่าไม่มีความแตกต่างของค่า total bilirubin ขณะที่บาราคอลในรูปสาร บริสุทธิ์ทำให้ total bilirubin เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน ถึง 6 เท่าเมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม

Mahidol University

Address: NAKHON PATHOM

Email: liwww@mahidol.ac.th

Name: Wandee Gitsanapan

Role: Thesis Advisors

Created: 2553-06-01

Modified: 2553-06-26

Issued: 2010-06-01

วิทยานิพนธ์/Thesis

application/pdf

ISBN: 9740468241

CallNumber: TH T164d 2006

eng

DegreeName: Doctor of Philosophy

Level: Doctoral Degree

Descipline: Pharmaceutical Chemistry and Phytochemistry

Grantor: Mahidol University

©copyrights Mahidol University

ลำดับที่.	ชื่อแฟ้มข้อมูล	ขนาดแฟ้มข้อมูล	จำนวนเข้าถึง	วัน-เวลาเข้าถึงล่าสุด
1	4436508.pdf	3.65 MB	151	2025-11-03 13:31:22

ใช้เวลา

0.280506 วินาที