แจ้งเอกสารไม่ครบถ้วน, ไม่ตรงกับชื่อเรื่อง หรือมีข้อผิดพลาดเกี่ยวกับเอกสาร ติดต่อที่นี่ ==>
หากไม่มีอีเมลผู้รับให้กรอก thailis-noc@uni.net.th
หากไม่มีอีเมลผู้รับให้กรอก thailis-noc@uni.net.th
พระมหาสมพร สุวรรณคำ. กระบวนการสื่อสารในการสอนกรรมฐานของพระธรรมวิสุทธิกวี (พิจิตร ฐิตวณโณ) วัดโสมนัสวิหาร กรุงเทพมหานคร . ปริญญาโท(พัฒนาชนบทศึกษา). มหาวิทยาลัยมหิดล. : มหาวิทยาลัยมหิดล, 2547.
กระบวนการสื่อสารในการสอนกรรมฐานของพระธรรมวิสุทธิกวี (พิจิตร ฐิตวณโณ) วัดโสมนัสวิหาร กรุงเทพมหานคร
Communication process in the meditation (Kammatthana) instruction by Phra Dhamvisuddhikavi (Pichitr Thitavanno), Wat Somanatvihara, Bangkok
Name: พระมหาสมพร สุวรรณคำ
keyword:
วัดโสมนัสวิหาร
ThaSH:
กรรมฐาน
ThaSH:
การสื่อสาร
Abstract:
The purposes of this thesis are to study 1) communication process in the meditation instruction; 2) meditation teacher(internal factor); 3) factors affecting the meditation instruction (external factor); and 4) groups attending the training. This research was conducted by qualitative methodology and quantitative methodology by collecting all information by way of participant observation, indepth interview, and questionnaire.
According to the study, it was found that 10 tyhe meditation instruction processs was based on communication theories: the instructor utilized intra-personal communication as the main basic method for interpersonal communication and group communication. The instruction content was subject to the instructor’s objectives that were useful for the trainees. The instruction method composed of 5 Buddhist instruction techniques: 1.1) giving examples; 1.2) giving metaphors and similes; 1.3) using proper language; 1.4) giving some pleasure; and 1.5) questioning to and answering for the trainees.
According to the instructor (internal factor), it was found that the instructions had complete qualifications pursuant to the concept of communication presented by David K. Berlo, that is, the educational basics, both scripture and practice, including experience in relation to the meditation practice and problems of concepts and belief for society have arisen by the external development of objects, but mind was not developed. The solution to such problems was using Dhamma (meditation) to develop people’s mind.
Regarding factors (external factors) affecting the meditation instruction, it was found that the economic status and society focused on the external development only. People’s actual desire was the study and practice for developing their mind. This was and external factor influencing the instructor to offer the trainees the information about 1) educating episodes providing instruction schemes, and 2) advice on religious practice and steps of meditation practice. The trainees ahd qualifications suitable to the message sender’s purposes, they desired to study meditation practice. Then, the outcome of training was that the trainees obtained the mental calmness as a result of kammathana or meditation practice.
Abstract:
วิทยานิพนธ์นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) กระบวนการสื่อสารในการสอนกรรมฐาน 2) ตัวผู้ส่งสาร (ปัจจัยภายใน) 3) ปัจจัยที่ผลต่อการสอนกรรมฐาน (ปัจจัยภายนอก) 4) กลุ่มผู้เข้ารับการอบรม โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Methodology) และวิธีวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Methodology) เป็นวิธีในการศึกษา โดยรวบรวมข้อมูลจากเอกสารที่เกี่ยวข้อง และรวบรวมข้อมูลภาคสนาม โดยใช้ การสัมภาษณ์เชิงลึก (InDepth Interview) การสังเกตแบบมีส่วนร่วม (Participant Observation) และการใช้แบบสอบถาม (Questionnaire) ผลการศึกษาพบว่า 1) กระบวนการสอนกรรมฐานเป็นไปตามทฤษฎีการสื่อสาร คือผู้สอนได้ใช้การสื่อสารภายในบุคคลเป็นปัจจัยพื้นฐานหลัก(Interpersonal Communication)ผ่านการสื่อสารระหว่างบุคคล(Interpersonal Communication) และการสื่อสารระหว่างกลุ่ม (Group Communication)เป็นรูปแบบวิธีการ เนื้อหาที่ใช้สอนเป็นไปตามวัตถุประสงค์ของผู้สอนและเกิดประโยชน์แก่ผู้เข้ารับการอบรม ซึ่งวิธีการนั้น ใช้เทคนิคการสอนตามหลักพระพุทธศาสนา 5 ประการ คือ 1.1) ยกอุทาหรณ์ 1.2) ใช้อุปมาอุปไมย 1.3) เลือกใช้ภาษาที่เหมาะสม 1.4) สร้างความเพลิดเพลิน 1.5) ถาม-ตอบปัญหาให้กับผู้เข้ารับการอบรม ในด้านเกี่ยวกับผู้สอนนั้น (ปัจจัยภายใน) พบว่า ผู้สอนมีคุณสมบัติครบถ้วนตามแนวคิดการสื่อสารของ David K. Berlo คือ พื้นฐานทางด้านการศึกษาทั้งภาคปริยัติและภาคปฏิบัติและประสบการณ์ที่เกี่ยวกับการปฏิบัติกรรมฐาน แนวคิดความเชื่อต่อสังคมที่เป็นปัญหามาจากการพัฒนาทางวัตถุภายนอก ขาดการนำธรรมะมาพัฒนาทางด้านจิตใจ การแก้ไข คือการนำธรรมะเพื่อการพัฒนาจิตใจ (กรรมฐาน) ไปใช้ในด้านปัจจัยที่ที่มีผลต่อการสอนกรรมฐาน (ปัจจัยภายนอก) พบว่า สภาพเศรษฐกิจ สังคมที่มุ่งการพัฒนาแต่ภายนอก ความต้องการของประชาชนที่แท้จริงคือ การศึกษาปฏิบัติเพื่อการพัฒนาจิตใจ จึงเป็นแรงส่งเสริมภายนอกให้ปัจจัยด้าน ผู้สอน นำเนื้อหาที่เกี่ยวกับ 1)บทอบรมที่เป็นหลักคำสอน 2) แนะวิธีปฏิบัติตามศาสนพิธีและขั้นตอนของการฝึกกรรมฐาน ผู้เข้ารับการอบรมมีคุณสมบัติที่เหมาะสมตามวัตถุประสงค์ของผู้ส่งสาร คือ มีความต้องการเพื่อต้องการศึกษาวิธีปฏิบัติและผลจากการอบรม กลุ่มผู้เข้ารับการอบรมได้รับความสงบใจเป็นผลของการปฏิบัติกรรมฐาน
มหาวิทยาลัยมหิดล
Address:
นครปฐม
Email:
liwww@mahidol.ac.th
Name: ยงยุทธ บุราสิทธิ์
Role:
ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์
Created:
2547
Modified:
2563-04-21
Issued:
2553-02-24
วิทยานิพนธ์/Thesis
application/pdf
ISBN:
9740454267
CallNumber:
วพ พ358กร 2547
tha
DegreeName: ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต
Level: ปริญญาโท
Descipline: พัฒนาชนบทศึกษา
Grantor: มหาวิทยาลัยมหิดล
©copyrights มหาวิทยาลัยมหิดล
RightsAccess:
ใช้เวลา
0.278159 วินาที
พระมหาสมพร สุวรรณคำ
| Title | Contributor | Type |
|---|---|---|
| กระบวนการสื่อสารในการสอนกรรมฐานของพระธรรมวิสุทธิกวี (พิจิตร ฐิตวณโณ) วัดโสมนัสวิหาร กรุงเทพมหานคร
มหาวิทยาลัยมหิดล พระมหาสมพร สุวรรณคำ | ยงยุทธ บุราสิทธิ์ | วิทยานิพนธ์/Thesis |
ยงยุทธ บุราสิทธิ์