แจ้งเอกสารไม่ครบถ้วน, ไม่ตรงกับชื่อเรื่อง หรือมีข้อผิดพลาดเกี่ยวกับเอกสาร ติดต่อที่นี่ ==>
หากไม่มีอีเมลผู้รับให้กรอก thailis-noc@uni.net.th
หากไม่มีอีเมลผู้รับให้กรอก thailis-noc@uni.net.th
รุ่งรวี ปรุงใจ . การสำรวจทัศนคติของนักศึกษาเกี่ยวกับพิษภัยของโรคมะเร็ง. ปริญญาตรี(คอมพิวเตอร์ธุรกิจ). สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ. มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์. : มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ฯ, 2549-07-03.
การสำรวจทัศนคติของนักศึกษาเกี่ยวกับพิษภัยของโรคมะเร็ง
Name: รุ่งรวี ปรุงใจ
keyword:
โรคมะเร็ง
ThaSH:
นักศึกษา
-- สุขภาพและอนามัย
Classification :.DDC: 616.994
Abstract:
การศึกษาครั้งนี้ เป็นการศึกษาและประเมินผลทัศนคติของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฎวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ เกี่ยวกับพิษภัยของโรคมะเร็ง มีรายละเอียดดังนี้
1.เพื่อศึกษาทัศนคติของนักศึกษาเกี่ยวกับพิษภัยโรคมะเร็ง
2.เพื่อศึกษาผลกระทบที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับพิษภัยโรคมะเร็ง
3.เพื่อศึกษาการหลีกเลี่ยงและการป้องกันเกี่ยวกับพิษภัยโรคมะเร็ง
4.เพื่อนำข้อมูลที่ได้รับจากการศึกษามาเป็นแนวทางในการแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับพิษภัยโรคมะเร็งต่อไป
โดยใช้กลุ่มตัวอย่างซึงถือเป็นตัวแทนของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฎวไลยอลงกรณ์ ใน พระบรมราชูปถัมภ์ทั้งหมด ในขอบเขตการวิจัยจำนวน 50 คน
โดยมะเร็งเป็นกลุ่มของโรคที่เกิดขึ้นกับมนุษย์ทุกเชื้อชาติและอายุ รวมทั้งสัตว์ทุกชนิดด้วย อย่างไรก็ตาม มะเร็งที่เกิดขึ้นอาจแตกต่างกันตามแบบ ชนิดของเนื้อเยื่อและตำแหน่งทางกายวิภาคศาสตร์ ไม่ใช่จะแตกต่างกันระหว่างมะเร็งชนิดหนึ่งกับอีกชนิดหนึ่งเท่านั้น แต่ยังแตกต่างกันภายในหมู่ประชาชนด้วย
แพทย์และบุคคลธรรมดาทั่วไปมักจะคิดเหมือนๆกันว่า มะเร็งมีอย่างเดียว ข้อนี้เป็นความ จริงในแง่หนึ่งคือ มะเร็งทุกชนิดมีลักษณะเป็นเซลล์ที่เจริญเติบโตโดยไม่มีการหยุดยั้ง ส่วนมากเซลล์เหล่านี้จะเติบโตเป็นเนื้องอกซึ่งขยายลุกลามและทำลายเนื้อเยื่อปกติ ถ้ามิได้รับการรักษาแล้วจะมีอันตรายถึงชีวิต เนื้องอกชนิดร้ายแรงโดยทั่วไปจะมีลักษณะคล้ายคลึงกัน ไม่ว่าจะเป็นชนิดใด
มิใช่ว่าเนื้องอกทุกชนิดเป็นมะเร็ง และมิใช่ว่ามะเร็งทุกชนิดจะต้องมีอันตรายถึงชีวิต ในสหรัฐอเมริกาเมื่อ พ.ศ. 2513 ได้ตรวจพบคนเป็นมะเร็งใหม่ประมาณ 603,000 ราย และมีเพียง 331,000 รายเท่านั้นที่เสียชีวิต เนื่องจากโรคมะเร็งถ้าตรวจรักษาโดยทันทีและอย่างรอบคอบ ในกรณีที่สงสัยว่าเป็นมะเร็ง เป็นสิ่งจำเป็นเพื่อจะได้วินิจฉัยโรคอย่างถูกต้อง และวางแผนในการรักษาคนไข้แต่ละรายต่อไป
การที่เซลล์ปกติกลายเป็นมะเร็งนั้น ย่อมจะต้องมีตัวการที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงนั้นเพราะเมื่อมันกลายเป็นเซลล์มะเร็งแล้วมันจะแบ่งตัวให้เป็นแต่ละเซลล์มะเร็งเรื่อยไปไม่มีวันที่จะแบ่งตัวให้กลับเป็นเซลล์ปกติอีก ตัวการในที่นี่เรียกรวมๆกันว่า สารก่อมะเร็ง (Carcinogen ) และในเซลล์ของคนทั่วไปมียีนส์เรียกว่า Oncogene (มีในทุกๆคน) ซึ่งทำหน้าที่ควบคุมการเจริญเติบโตของเซลล์ร่างกาย อิทธิพลของสารก่อมะเร็งไปทำให้ Oncogene กลายเป็นเซลล์ผิดปกติ (เซลล์มะเร็ง)
ผู้ป่วยด้วยโรคมะเร็งอาจได้รับการรักษาด้วยวิธีใดวิธีหนึ่งเพียงวิธีเดียวหรือหลายๆวิธีรวมกันวิธีการรักษาขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายชนิด การรักษาผู้ป่วยด้วยโรคมะเร็งในสหรัฐอเมริกาในช่วง
พ.ศ.2498-2507 สำหรับตำแหน่งที่เกิดเนื้องอกบ่อยที่สุด วิธีการรักษาแบ่งตามประเภทคือ การผ่าตัด การใช้รังสี ฮอร์โมนและการใช้สารเคมี วิธีการรักษานี้จำกัดเฉพาะที่ มุ่งตรงที่เนื้องอกโดยตรง และเป็นการรักษาชุดแรก ซึ่งหมายถึงการรักษาที่ใช้ภายใน 4 เดือนหลังจากการวินิจฉัยโรค การผ่าตัดเอาเนื้อออกเป็นวิธีการรักษาที่ใช้กันมากที่สุด ในช่วงระยะ 10 ปีนั้น ผู้ป่วยร้อยละ 55 ได้รับการรักษาด้วยวิธีตัดเอาออก ร้อยละ 29 ใช้รังสี และร้อยละ 18 รักษาด้วยสารเคมี แม้ว่าการรักษาด้วยวิธีตัดเนื้อออกยังเป็นวิธีที่นิยมกันมาก แต่ตั้งแต่ปลาย พ.ศ. 2503 2512 แล้ว ผู้ป่วยส่วนใหญ่ได้รับการรักษาด้วยวิธีการฉายรังสี ร้อยละ 34 และด้วยสารเคมี ร้อยละ 22 มีอยู่เสมอที่การรักษาตั้งแต่ 2 วิธี ขึ้นไป มักจะมีประสิทธิภาพมากกว่าการรักษาด้วยวิธีเดียว ยิ่งกว่านั้น จะพบ เสมอว่าการรักษาครั้งที่ 2 และครั้งที่ 3 มีประโยชน์มาก ถ้าการรักษาครั้งแรกไม่ได้ผลหรือไม่สามารถหยุดการเจริญเติบโตของมะเร็ง
1.เพื่อศึกษาทัศนคติของนักศึกษาเกี่ยวกับพิษภัยโรคมะเร็ง
2.เพื่อศึกษาผลกระทบที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับพิษภัยโรคมะเร็ง
3.เพื่อศึกษาการหลีกเลี่ยงและการป้องกันเกี่ยวกับพิษภัยโรคมะเร็ง
4.เพื่อนำข้อมูลที่ได้รับจากการศึกษามาเป็นแนวทางในการแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับพิษภัยโรคมะเร็งต่อไป
โดยใช้กลุ่มตัวอย่างซึงถือเป็นตัวแทนของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฎวไลยอลงกรณ์ ใน พระบรมราชูปถัมภ์ทั้งหมด ในขอบเขตการวิจัยจำนวน 50 คน
โดยมะเร็งเป็นกลุ่มของโรคที่เกิดขึ้นกับมนุษย์ทุกเชื้อชาติและอายุ รวมทั้งสัตว์ทุกชนิดด้วย อย่างไรก็ตาม มะเร็งที่เกิดขึ้นอาจแตกต่างกันตามแบบ ชนิดของเนื้อเยื่อและตำแหน่งทางกายวิภาคศาสตร์ ไม่ใช่จะแตกต่างกันระหว่างมะเร็งชนิดหนึ่งกับอีกชนิดหนึ่งเท่านั้น แต่ยังแตกต่างกันภายในหมู่ประชาชนด้วย
แพทย์และบุคคลธรรมดาทั่วไปมักจะคิดเหมือนๆกันว่า มะเร็งมีอย่างเดียว ข้อนี้เป็นความ จริงในแง่หนึ่งคือ มะเร็งทุกชนิดมีลักษณะเป็นเซลล์ที่เจริญเติบโตโดยไม่มีการหยุดยั้ง ส่วนมากเซลล์เหล่านี้จะเติบโตเป็นเนื้องอกซึ่งขยายลุกลามและทำลายเนื้อเยื่อปกติ ถ้ามิได้รับการรักษาแล้วจะมีอันตรายถึงชีวิต เนื้องอกชนิดร้ายแรงโดยทั่วไปจะมีลักษณะคล้ายคลึงกัน ไม่ว่าจะเป็นชนิดใด
มิใช่ว่าเนื้องอกทุกชนิดเป็นมะเร็ง และมิใช่ว่ามะเร็งทุกชนิดจะต้องมีอันตรายถึงชีวิต ในสหรัฐอเมริกาเมื่อ พ.ศ. 2513 ได้ตรวจพบคนเป็นมะเร็งใหม่ประมาณ 603,000 ราย และมีเพียง 331,000 รายเท่านั้นที่เสียชีวิต เนื่องจากโรคมะเร็งถ้าตรวจรักษาโดยทันทีและอย่างรอบคอบ ในกรณีที่สงสัยว่าเป็นมะเร็ง เป็นสิ่งจำเป็นเพื่อจะได้วินิจฉัยโรคอย่างถูกต้อง และวางแผนในการรักษาคนไข้แต่ละรายต่อไป
การที่เซลล์ปกติกลายเป็นมะเร็งนั้น ย่อมจะต้องมีตัวการที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงนั้นเพราะเมื่อมันกลายเป็นเซลล์มะเร็งแล้วมันจะแบ่งตัวให้เป็นแต่ละเซลล์มะเร็งเรื่อยไปไม่มีวันที่จะแบ่งตัวให้กลับเป็นเซลล์ปกติอีก ตัวการในที่นี่เรียกรวมๆกันว่า สารก่อมะเร็ง (Carcinogen ) และในเซลล์ของคนทั่วไปมียีนส์เรียกว่า Oncogene (มีในทุกๆคน) ซึ่งทำหน้าที่ควบคุมการเจริญเติบโตของเซลล์ร่างกาย อิทธิพลของสารก่อมะเร็งไปทำให้ Oncogene กลายเป็นเซลล์ผิดปกติ (เซลล์มะเร็ง)
ผู้ป่วยด้วยโรคมะเร็งอาจได้รับการรักษาด้วยวิธีใดวิธีหนึ่งเพียงวิธีเดียวหรือหลายๆวิธีรวมกันวิธีการรักษาขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายชนิด การรักษาผู้ป่วยด้วยโรคมะเร็งในสหรัฐอเมริกาในช่วง
พ.ศ.2498-2507 สำหรับตำแหน่งที่เกิดเนื้องอกบ่อยที่สุด วิธีการรักษาแบ่งตามประเภทคือ การผ่าตัด การใช้รังสี ฮอร์โมนและการใช้สารเคมี วิธีการรักษานี้จำกัดเฉพาะที่ มุ่งตรงที่เนื้องอกโดยตรง และเป็นการรักษาชุดแรก ซึ่งหมายถึงการรักษาที่ใช้ภายใน 4 เดือนหลังจากการวินิจฉัยโรค การผ่าตัดเอาเนื้อออกเป็นวิธีการรักษาที่ใช้กันมากที่สุด ในช่วงระยะ 10 ปีนั้น ผู้ป่วยร้อยละ 55 ได้รับการรักษาด้วยวิธีตัดเอาออก ร้อยละ 29 ใช้รังสี และร้อยละ 18 รักษาด้วยสารเคมี แม้ว่าการรักษาด้วยวิธีตัดเนื้อออกยังเป็นวิธีที่นิยมกันมาก แต่ตั้งแต่ปลาย พ.ศ. 2503 2512 แล้ว ผู้ป่วยส่วนใหญ่ได้รับการรักษาด้วยวิธีการฉายรังสี ร้อยละ 34 และด้วยสารเคมี ร้อยละ 22 มีอยู่เสมอที่การรักษาตั้งแต่ 2 วิธี ขึ้นไป มักจะมีประสิทธิภาพมากกว่าการรักษาด้วยวิธีเดียว ยิ่งกว่านั้น จะพบ เสมอว่าการรักษาครั้งที่ 2 และครั้งที่ 3 มีประโยชน์มาก ถ้าการรักษาครั้งแรกไม่ได้ผลหรือไม่สามารถหยุดการเจริญเติบโตของมะเร็ง
สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ. มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์
Address:
ปทุมธานี
Name: บัณฑิต อิศรากูร ณ อยุธยา
Role:
บัณฑิต อิศรากูร ณ อยุธยา, อาจารย์ผู้ควบคุม
Name: เจริญ เกตุแก้ว
Role:
เจริญ เกตุแก้ว, ประธานกรรมการ
Name: อุเทศ ศรแก้ว
Role:
อุเทศ ศรแก้ว, กรรมการ
Created:
2549-07-03
Modified:
2549-07-03
งานวิจัย/Research report
application/pdf
CallNumber:
RES 616.994 ร637ก 2548
tha
DegreeName: บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต
Level: ปริญญาตรี
Descipline: คอมพิวเตอร์ธุรกิจ
Grantor: มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ฯ
©copyrights มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ฯ
RightsAccess:
ใช้เวลา
0.09795 วินาที
รุ่งรวี ปรุงใจ
| Title | Contributor | Type |
|---|---|---|
| การสำรวจทัศนคติของนักศึกษาเกี่ยวกับพิษภัยของโรคมะเร็ง
มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ฯ รุ่งรวี ปรุงใจ | บัณฑิต อิศรากูร ณ อยุธยา เจริญ เกตุแก้ว อุเทศ ศรแก้ว | งานวิจัย/Research report |
บัณฑิต อิศรากูร ณ อยุธยา
เจริญ เกตุแก้ว
| Title | Creator | Type and Date Create |
|---|---|---|
| การสำรวจทัศนคติเกี่ยวกับปัญหาการทำศัลยกรรมของนักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์
มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ฯ บัณฑิต อิศรากูร ณ อยุธยา;เจริญ เกตุแก้ว;อุเทศ ศรแก้ว | ธนิตา เที่ยงจันทึก | งานวิจัย/Research report |
| การศึกษาทัศนคติของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ เกี่ยวกับการใช้เวลาว่างของนักศึกษา
มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ฯ บัณฑิต อิศรากูร ณ อยุธยา;เจริญ เกตุแก้ว;อุเทศ ศรแก้ว | สุมาลัย สุระเสน | งานวิจัย/Research report |
| การสำรวจทัศนคติของนักศึกษาเกี่ยวกับพิษภัยของโรคมะเร็ง
มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ฯ บัณฑิต อิศรากูร ณ อยุธยา;เจริญ เกตุแก้ว;อุเทศ ศรแก้ว | รุ่งรวี ปรุงใจ | งานวิจัย/Research report |
อุเทศ ศรแก้ว